Ondanks een valpartij ben ik toch vierde en vijfde geworden bij de World Cup in Manchester. De races liepen nog niet zoals ik wil, maar de resultaten vielen niet tegen.

De tweede wereldbeker verliep niet zo als ik had gehoopt. Ik kwam aan in Manchester en heb nog een training gedraaid om de baan beter te leren kennen. Gelukkig was ik er een paar weken geleden ook al, dus het begint bekend terrein te worden! Ik stond na Argentinië op de derde plek op de wereldranglijst en de top-acht is rechtsreeks gekwalificeerd voor de tijdrit. Ik startte dus als zesde voor de Australische Caroline Buchanan en olympisch kampioene Mariana Pajon. Mijn ronde was niet goed, verre van foutloos, maar ik kwam toch als tweede over de streep. Toen moesten Pajon en Buchanan nog en die reden allebei sneller dan ik dus werd ik uiteindelijk vierde .

“De komende races hoop ik er een stapje bovenop te doen”

Ook de tweede dag liep anders dan verwacht. Ik voelde me niet heel sterk, maar ik won drie keer in de manches en en kon hierdoor in de halve finale als derde finishen, ondanks een slechte start. Hetzelfde gebeurde in de finale, waarna er ook nog eens een valpartij was waar ik in terecht kwam. Ik en een Frans meisje kwamen met onze banden tegen de fiets van Stefany Hernandez aan. Gelukkig heb ik er geen blessures aan over gehouden en heb ik de finish nog gehaald, als vijfde. Helaas zijn een aantal andere meiden een stuk harder gevallen en hoop ik dat zij snel weer herstellen! Al met al kijk ik met gemengde gevoelens terug op het weekend. Het kan absoluut nog beter, maar de resultaten vielen erg mee. De komende races hoop ik er een stapje bovenop te doen!

Foto’s: Craig Dutton