Photo: Craig Dutton

Toen ik vanochtend opstond was er een beetje paniek. Ik ben sinds een paar dagen verkouden en had er nog steeds last van. Gelukkig ging het tijdens het fietsen beter, want ik voelde me vanmorgen best slecht. Het was wel wat minder dan gisteren, want toen had ik er echt last van. Ik heb mijn hoestdropjes en puffertje goed gebruikt… Het was hard nodig. Ik fietste mijn rondjes vandaag eigenlijk wel lekker en kon mijn wedstrijd opbouwen richting die finale. Steeds verder in de wedstrijd die extra focus er op! In mijn finale had ik een mindere start, maar ik kon gelukkig toch nog mee op het eerste stuk. In de eerste bocht liet Mariana net een gaatje open, waardoor ik onderdoor kon komen en de kop kon overnemen. Vanaf dat moment wist ik dat als ik mijn rondje netjes zou afmaken, ik de race zou winnen. Het was echt super vet om weer te mogen winnen op Papendal. Mijn derde inmiddels op Papendal. Ik voelde me al goed, maar nu natuurlijk helemaal goed! Vanaf het moment dat ik Mariana inhaalde probeerde ik mezelf zo rustig mogelijk te houden en mijn rondje zo smooth mogelijk te rijden. Je hebt er niets aan om dan te gaan hyperen. Ik weet dat ik er bijna ben, dus er zit dan wel een soort van extra spanning op. Maar ik ken de baan, dus bleef ik best relaxt. En dan kom je het laatste stuk op en dan hoor je het publiek, dan krijg je gewoon kippenvel. Een geweldig gevoel… Geeft me energie voor morgen! Want morgen gaan we het uiteraard nog een keer proberen. De baan ligt me goed en vandaag heeft me minder energie gekost dan verwacht. Vanavond even herstellen, rustig aan doen en morgen er weer tegenaan!

 

Photo: Craig Dutton