Toen ik de tweede dag opstond, was ik best wel stijf. Eigenlijk deed alles wel zeer in mijn lichaam. Na het ontbijt heb ik even op de roller gefietst, zodat alles een beetje los kwam. Gelukkig hielp dit… De warming up op de baan ging ook wel lekker, maar ik had nog steeds moeite om mijn stuur vast te houden. Er stond ook wel wat wind en dat vond ik niet zo chill, aangezien ik zaterdag hierdoor onderuit ging. Maar gelukkig ging de training gewoon goed en kon ik met een goed gevoel aan de wedstrijd beginnen.

Het starten lukte vandaag niet zo goed als de eerste dag. Ik kwam tot de halve finale, redelijk gemakkelijk mijn rondjes door. Vanaf toen vond ik het wel even spannend worden. We hadden een moeilijke halve finale, met Pajon, Christensen en Hernandez. Dit was de top vier van dag één. Ik was dus redelijk zenuwachtig voor dit rondje… Want ik wist dat ik minimaal zesde moest worden, om zeker te zijn van de titel. Ik had een goede start en kon achter Pajon, het hele rondje uit rijden. Door naar de finale… Toen was de stress er redelijk af.

Ik wilde nog één rondje knallen. Ik wilde graag nog één keer podium rijden. In de finale had ik niet zo’n goede start. Ik had wel de juiste versnelling en dat zorgde ervoor dat ik als tweede de bocht in kon. De rest van het rondje, was ik eigenlijk aan het volgen. Op het derde en laatste stuk, wilde ik nog toeslaan. Ik kwam dichtbij op de streep, maar kwam een klein beetje te kort voor de winst. Toch super blij met twee keer tweede achter Pajon. Want na die valpartij, dacht ik dat mijn weekend voorbij was. Om dan toch nog zo te fietsen, ondanks de pijn, daar ben ik wel trots op!

Photo: Craig Dutton | Overall Podium Elite Women 2017

Zonder de peptalk, steun en de goede zorgen van Martijn, was het me niet gelukt dit weekend. Daarnaast wil ik ook het team bedanken voor dit prachtige seizoen, in het bijzonder TVE en Oegema!

Photo: Craig Dutton