De dag begon voor mij een beetje onwennig. Zolder voelde niet aan als een wereldbekerwedstrijd. Het gevoel van een normale Europese ronde was meer op zijn plaats. Maar desondanks had ik er zin in… Het gevoel na Papendal was goed en het doel voor vandaag was om dit gevoel voort te zetten. Mijn races gingen ook vandaag weer lekker en ik zat goed in mijn flow. In mijn 1/8 finale had ik zelfs de snelste rondetijd, van de dag. Deze was zelfs sneller dan Pajon in de finale. Ik wist dat ik sowieso sneller was op de baan. In de halve finale wist ik haar in te halen, na een wat minder eerste stuk. Dus ik wist dat het goed zat… In de finale zat ik helaas in het hek. Dit hek valt langzamer dan het hek op Papendal. Dus je reactie moet hier iets langzamer zijn, wat af en toe best lastig was. Vooral als er spanning op komt te staan, richting de finale.Ik probeerde mezelf natuurlijk kalm te houden en dat lukte me ook aardig. Maar in de finale, was ik net iets te gretig! Hierdoor ging ik er vol in. Pajon kwam daarna meteen naar binnen, om mij op te sluiten. Voor de finale begon, kwam er ook ineens een stevige wind opzetten. Ik had het idee sneller te zijn dan Pajon op de heuvel en ik zat uit de wind, maar ik durfde niet goed de eerste te springen, met het risico dat ik eventueel achter in haar rug zou belanden. Dus remde ik af… Ik baal hier enorm van, want misschien had ik toch gewoon moeten springen. Maarja… Achteraf is het makkelijk praten! Morgen is er weer een dag en dan ga we er gewoon weer voor!